Τα δρώμενα

«…Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΗ-ΣΥΜΙΟΣ γιορτάζεται απ’ τους Μεσολογγίτες δυο φορές το χρόνο. Της Υπαπαντής και του Αγίου Συμεών του Θεοδόχου (2-3 Φεβρουαρίου) και του Αγίου Πνεύματος (Δευτέρα της Πεντηκοστής).

Το διήμερο Πανηγύρι που γίνεται το Φεβρουάριο λέγεται Χειμωνιάτικο.

Το τριήμερο που γίνεται την Κυριακή της Πεντηκοστής, τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος και την Τρίτη της Αγίας Τριάδος λέγεται Καλοκαιρινό.

Το Χειμωνιάτικο λέγεται και Γυναικείο, γιατί τα παλιά χρόνια πήγαιναν, κυρίως, γυναίκες, ταμένες στον Άγιο μαζί με τα παιδιά τους.

Το σημερινό Χειμωνιάτικο Πανηγύρι είναι συνέχεια του Πανηγυριού των Μεσολογγιτών στα χρόνια της σκλαβιάς και του 1821.

Χειμωνιάτικος Άη Συμιός 3-2-1977

Χειμωνιάτικος Άη Συμιός 3-2-1977

Το Καλοκαιρινό το ίδιο παλιό κι αυτό μετά το 1830 συνδυασμένο με τις αναμνήσεις απ’ τα ηρωικά γεγονότα της Εξόδου και της Κλείσοβας κράτησε όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία των πρώτων χρόνων, πλουτίσθηκε σε εκδηλώσεις και έγινε το μεγάλο μεσολογγίτικο Πανηγύρι, στο Μεσολόγγι λέγεται και των αρματωμένων, μια μεγάλη λαϊκή γιορτή θρησκευτικής και ιστορικής σημασίας…» {Θωμά και Βησσαρίωνα Γκόρπα «Το Πανηγύρι του Άη-Συμιού» (Ζυγός 1972)}

Τα Δρώμενα

Το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος πραγματοποιείται στο Μεσολόγγι το «Πανηγύρι του Άη-Συμιού». Μια παραδοσιακή γιορτή που στο πέρασμα του χρόνου διατηρεί αναλλοίωτα τα στοιχεία που την συνθέτουν.

Πρόκειται, για ένα αυθεντικό πανηγύρι με ιστορικό και θρησκευτικό χαρακτήρα, που διοργανώνεται στο Μεσολόγγι από τα πρώτα χρόνια ζωής της Ιερής Πόλης, σύμφωνα με τεκμηριωμένες ιστορικές μαρτυρίες και το οποίο είναι το μόνο αστικό πανηγύρι σε όλη την Ελλάδα.

Η προεργασία του πανηγυριού ξεκιναει από τη γιορτή της Αναλήψεως, Οι Μεσολογγίτες που συμμετέχουν στο πανηγύρι χωρίζονται στους «αρματωμένους» και στους «καταβαλαραίους».

Οι αρματωμένοι δημιουργούν 7 με 8 συνήθως παρέες από 8-20 άτομα και ντύνονται με την παραδοσιακή μεσολογγίτικη φορεσιά (ντουλαμάς).

Οι καβαλαραίοι, η πλειοψηφία των οποίων είναι νέοι, ιππεύουν άλογα. Αυτοί στολίζουν το πανηγύρι και εκδηλώνουν το σεβασμό της νέας γενιάς στις ωραίες παραδόσεις του τόπου.

Οι καβαλάριδες ετοιμάζουν τα άλογα τους.

Οι καβαλάρηδες ετοιμάζουν τα άλογα τους.

Το βράδυ του Σαββάτου ξεκινά το πανηγύρι με τις παρέες των πανηγυριστών να συγκεντρώνονται στα στέκια τους σε διάφορα σημεία της πόλης του Μεσολογγίου ξεκινώντας το παραδοσιακό γλέντι υπό του ήχους του ζουρνά και του νταουλιού.

Προετοιμασία κατά το πρωί της Κυριακής

Προετοιμασία κατά το πρωί της Κυριακής

Από το πρωί της Κυριακής ο πρώτος της κάθε παρέας, με τα όργανα που δεν παύουν να παίζουν, επισκέπτεται τα σπίτια των αρματωμένων της παρέας του κι έτσι από κάθε σπίτι προστίθεται κι ένας. Στο τέλος πηγαίνουν στο σπίτι του καπετάνιου, δηλαδή του αρχηγού της παρέας. Σε κάθε σπίτι κερνιούνται με ούζο και ραβανί (τοπικό γλυκό). Στη συνέχεια κι αφού περιδιαβούν την πόλη κατευθύνονται στα στέκια τους όπου συνεχίζουν το γλέντι ως αργά το απόγευμα.

Ο καπετάνιος μαζεύει τα παλικάρια από σπίτι σε σπίτι.

Ο καπετάνιος μαζεύει τα παλικάρια από σπίτι σε σπίτι.

Το απόγευμα όλες οι παρέες (αρματωμένοι και καβαλαραίοι) συγκεντρώνονται στο ναό του Αγίου Σπυρίδωνα προσκυνούν και παίρνουν από το εφημέριο του ναού τη Σημαία των Εξοδιτών για να ξεκινήσουν προς τον Κήπο των Ηρώων όπου το βράδυ θα τελεσθεί επιμνημόσυνη Δέηση στον Τύμβο των Ηρώων.

Όλοι οι πανηγυριστές συγκεντρώνονται στον Άγιο Σπυρίδωνα για να παραλάβουν τις σημαίες τους και να ξεκινήσει η παρέλαση.

Όλοι οι πανηγυριστές συγκεντρώνονται στον Άγιο Σπυρίδωνα για να παραλάβουν τις σημαίες τους και να ξεκινήσει η παρέλαση.

Αμέσως μετά οι πανηγυριστές ξεκινούν για το ιστορικό μοναστήρι του Αγίου Συμεώνος (Όταν έγινε η Έξοδος της φρουράς του Μεσολογγίου, το μοναστήρι τ’ Αι-Συμιού είχε οριστεί σαν τόπος συγκέντρωσης μαχητών για να βοηθήσουν τους “Εξοδίτες” αφού προοριζόταν να αποτελέσει καταφύγιο για τους 1800 περίπου πολιορκημένους) όπου και θα συνεχίσουν το γλέντι τους έως τα ξημερώματα της Δευτέρας.

Οι αρματωμένοι με τον δίσκο του μνημοσύνου.

Οι αρματωμένοι με τον δίσκο του μνημοσύνου τραβούν για το μοναστήρι τ’Άη Συμιού.

Το πρωί της Δευτέρας, του Αγίου Πνεύματος, η καμπάνα του μοναστηριού τους καλεί όλους να συμμετάσχουν στην Θεία Λειτουργία.

Μετά την λειτουργία, το πρωί μαζεύονται για το Μνημόσυνο των Εξοδιτών στον τόπο του μαρτυρίου, εκεί που είχαν συμφωνήσει να συγκεντρωθούν όσοι θα είχαν την τύχη να γλιτώσουν από την Έξοδο, εκεί που οι εχθροί, καλά πληροφορημένοι, τους περίμεναν για να τους αποτελειώσουν και όπου τώρα ένας πελώριος άσπρος Σταυρός υψώνεται στη μνήμη τους.

Ο μεγάλος σταυρός των πανηγυριστών.

Ο μεγάλος σταυρός των πανηγυριστών.

Ύστερα γυρίζουν στα στέκια τους στον περίβολο της Μονής και κάτω απ’ τα πλατάνια συνεχίζουν το γλέντι τους μέχρι το δειλινό, οπότε ετοιμάζονται για το γυρισμό στην πόλη του Μεσολογγίου το βράδυ.

Το βράδυ το πανηγύρι συνεχίζεται μέσα στα γκαλντερίμια της πόλης στα στέκια των παρεων.

Την Τρίτη γιορτάζει η Αγία Τριάδα, το ιστορικό εκκλησάκι της θρυλικής Κλείσοβας.

Νωρίς το απόγευμα, αρματωμένοι και οι επισκέπτες διασχίζουν με γαΐτες και πριάρια την λιμνοθάλασσα και βγαίνουν στο νησάκι της Κλείσοβας για να ανάψουν το κεράκι τους και να προσευχηθούν.

Κλείσοβα

Κλείσοβα

Το απόγευμα, στο Μνημείο των Πεσόντων τελείται επιμνημόσυνη Δέηση και γίνεται κατάθεση στεφάνων.

Ακολούθως όλες οι παρέες των πανηγυριστών συνεχίζουν το γλέντι τους στα στέκια τους στα σοκακια της πόλης έως τα ξημερώματα της Τετάρτης.

Κάπου εκεί τελειώνει το μοναδικό και ωραίο εθνικό-θρησκευτικό πανηγύρι του Άη-Συμιού.

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΗ-ΣΥΜΙΟΣ γιορτάζεται απ’ τους Μεσολογγίτες δυο φορές το χρόνο. Της Υπαπαντής και του Αγίου Συμεών του Θεοδόχου (2-3 Φεβρουαρίου) και του Αγίου Πνεύματος (Δευτέρα της Πεντηκοστής).

Το διήμερο Πανηγύρι που γίνεται το Φεβρουάριο λέγεται Χειμωνιάτικο.

Το τριήμερο που γίνεται την Κυριακή της Πεντηκοστής, τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος και την Τρίτη της Αγίας Τριάδος λέγεται Καλοκαιρινό.

Το Χειμωνιάτικο λέγεται και Γυναικείο, γιατί τα παλιά χρόνια πήγαιναν, κυρίως, γυναίκες, ταμένες στον Άγιο μαζί με τα παιδιά τους.

Το σημερινό Χειμωνιάτικο Πανηγύρι είναι συνέχεια του Πανηγυριού των Μεσολογγιτών στα χρόνια της σκλαβιάς και του 1821.

Το Καλοκαιρινό το ίδιο παλιό κι αυτό μετά το 1830 συνδυασμένο με τις αναμνήσεις απ’ τα ηρωικά γεγονότα της Εξόδου και της Κλείσοβας κράτησε όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία των πρώτων χρόνων, πλουτίσθηκε σε εκδηλώσεις και έγινε το μεγάλο μεσολογγίτικο Πανηγύρι, στο Μεσολόγγι λέγεται και των αρματωμένων, μια μεγάλη λαϊκή γιορτή θρησκευτικής και ιστορικής σημασίας…»

Ένα όμορφο χαρακτηριστικό του πρωινού της Κυριακής που τείνει να ξεχαστεί είναι και το τρατάρισμα των καταστηματαρχών προς τους αρματωμένους πανηγυριστές.

Πανηγύρι τ'Άη Συμιού 1964 Φωτογράφος Κώστας Μπαλάφας Από το αρχείο Κέντρο Λόγου και τέχνης - Μουσείο "Διέξοδος"

Πανηγύρι τ’Άη Συμιού 1964
Φωτογράφος Κώστας Μπαλάφας
Από το αρχείο Κέντρο Λόγου και τέχνης – Μουσείο «Διέξοδος»

Αρχείο φωτογράφου Βασίλη Αρτίκου

Αρχείο φωτογράφου Βασίλη Αρτίκου

Blog στο WordPress.com.