Τα Όργανα

«Την τζαμάρα* την έφτειασε ο Χριστός και τον ζουρνά ο διάβολος.Σίντας άκουσε ο διάβολος πως η τζαμάρα ελάλαγε καλύτερα από τον ζουρνά,αφτόνεψε και έκαμε κρυφά μια τρούπα στην κάτου μεριά από πίσω για να χαλα΄ση τη φωνή της τζαμάρας.Αλλά τότες η τζαμάρα έβγαλε καλύτερη φωνή και έτσι έσκασε ο διάβολος από το κακό του.Την τζαμάρα ό,τι ώρα και αν την λαλήσης δεν φοβάσαι,ενώ τον ζουρνά , αν τον λαλήσης τα μεσάνυχτα μαζώνονται οι διαβόλοι και σου παίρνουν την κρίση.»

(Ν.Πολίτου :»Παραδόσεις»,Α.1904,σελ.517,αρ.847)

«…Αν ο ζουρνάς δεν είναι τίποτε άλλο,παρά εξέλιξη του αρχαίου αυλού ,που οι αυλητρίδες των αγαλματίων του Μουσείου του Θέρμου φανερώνουν τη χρήση του πανάρχαιη στην Αιτωλίαν,ενώ μέχρι σήμερα με τη μορφή της φλογέρας μαγεύει τις ακοές στις λαγγαδιές και στα βοσκοτόπια ,τότε είναι πιστευτή μια πληροφορία πως ανέκαθεν δε λείπουν από αυτήν.»

(μελέτη για το ζουρνά και τους ζουρνατζήδες ,του εκ Γουριάς – Μεσολογγίου Λαογράφου,Κ.Κώνστα)

Ζουρνάς ή πίπιζα

Είναι όργανο με διπλό γλωσσίδι, στο οποίο οφείλει τον οξύ διαπεραστικό ήχο του. Στην ίδια οικογένεια ανήκε και ο αρχαίος ελληνικός αυλός.Ο ζουρνάς που χρημοποιείται στην Ι.Π. Μεσολογγίου είναι περίπου 22εκ.

Ζουρνάς από κόκκαλο

Ζουρνάς από κόκκαλο

Ζουρνάς από ξύλο

Ζουρνάς από ξύλο

Νταούλι

Γνωστό ήδη από τους βυζαντινούς χρόνους, το νταούλι είναι το κατεξοχήν ρυθμικό όργανο της στεριανής Ελλάδας, με μεγάλη ποικιλία στις διαστάσεις, το δέσιμο των σχοινιών, την επεξεργασία του δέρματος και την κατασκευή του. Φτιάχνεται από τον ίδιο τον νταουλιέρη και παίζεται, κρεμασμένο από τον αριστερό ώμο, χτυπώντας και τις δύο δερμάτινες επιφάνειες, με τα νταουλόξυλα, ένα χοντρό και βαρύ για το δεξί χέρι (κόπανος) κι ένα λεπτό για το αριστερό (βέργα ή βίτσα).

Μεσολογγίτικο νταούλιδιάμετρος περίπου 26 εκ.

Μεσολογγίτικο νταούλι
διάμετρος περίπου 26 εκ.

*τζαμάρα = σιδερένια φλογέρα που παιζόταν στη Δυτική Ρούμελη

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.